Speel-speel

Arjun is die afgelope paar dae sy pa se kind. Ek sien hom as sy pa se kind, want daar is geen manier hoe ek gaan erken dat iets van my so bedonnerd en skuins beneuk kan wees nie. (Die woord is eintlik befok, maar mens moet seker nie sulke woorde gebruik om kindertjies te beskryf nie). Hierdie buie van die mannetjie het toe die laaste twee aande die Netjane-gesin na 7 saans uit die huis gedryf. Ons het in die buurt gaan stap met die stootwaentjie en Arjun wat heel tevrede blaf geluide maak. Suburbia personified.

Arjun het egter ‘n glyplank, swaai en klimraam verslawing en as ons wandeling ons naby ‘n speelpark gebring het, het hy bloumoord gegil totdat ons gestop het. Elke wolk het ‘n goue randjie en die stappies het die volgende observasies tot gevolg:

1. Swaai is fantasties! Om hoog te swaai, met die wind in jou hare, vry soos ‘n kind, moet vir alle volwassenes aanbeveel word. Dis iets wat ek in jare nie gedoen het nie en dit sal in 2013 my meditasie wees.

2. Ek bly al vir oor die 25 jaar in dieselfde area, maar ek kan net op ‘n goeie dag my bure se name onthou en sal hulle waarskynlik nie in die Spar herken nie. Vanmiddag staan daar ‘n pa en sy dogtertjie ‘n sokkerbal en skop en Arjun wil natuurlik saamspeel. Die pa is te vriendelik, ons praat oor die boek wat hy probeer lees (The Alchemist) terwyl die dogtertjie en Arjun op die hobbelperd ry en ek kom agter die kind gaan volgende week na dieselfde skool as my peetkinders toe. Hulle bly om die draai van ons. Ek weet nou nog nie wat die man se naam is nie.

3. Toerusting in parke is in ‘n verskriklike toestand. Rondomtalies werk glad nie, die bande waarop wipplanke moet wip is gebreek, die swaaie se kettings is geknoop en die houtsitplekke lyk maar lendelam. Ons bly in ‘n “gegoede” area, mens sien redelik gereeld mense wat die parke gebruik, maar iewers het Joburg City Parks vergeet van die speelgoed. Ek is een wat nogal hou van ‘n crusade, maar waar begin mens kla? By die DA wyksverteenwoordiger? In ‘n land waar mense sonder kos gaan slaap, nie lopende water het nie en elke dag net oorleef is speelgoed seker ‘n luukse, maar ek voel deesdae so asof daar nie meer moeite gedoen word om ‘n sekere standaard te handhaaf nie en almal eerder afgetrek word. (Ek het in die huis oorkant die park grootgeword. Dis dalk daarom wat ek die verval so aan my lyf voel.)

Die stelselmatige verval van ons parke laat my dink aan die Broken Windows theory. Volgens Wikipedia:

“The broken windows theory is a criminological theory of the norm-setting and signaling effect of urban disorder and vandalism on additional crime and anti-social behavior. The theory states that maintaining and monitoring urban environments in a well-ordered condition may stop further vandalism and escalation into more serious crime”

Miskien hou die gebreekte parke verband met die feit dat ek nie my buurt se mense ken nie?

Eendrag maak mag – ek sou ‘n crusade kon begin het.

Advertisements

2 thoughts on “Speel-speel

  1. Kat Januarie 6, 2013 / 6:04 nm

    Ek kan jou nogals sien inloop by die munisipale kantoor en “demand” om die verteenwoordigers te spreek rondom jou buurt se Broken Windows.

  2. Son Januarie 7, 2013 / 3:06 nm

    Begin daai crusade. Eendag as jy kleinkinders het, is daar dalk nie eers meer ‘n park oor nie.

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s