Aanstap rooies

Die afgelope 9 dae het my getoets. My lewe was goor. Die sameloop van dinge het my regtig oorweldig. As enige van die goed op hulle eie sou kom aanklop sou ek dit kon hanteer het, maar daar was iets in die lug. Ek het dinge nie goed hanteer nie.

Op my manier het ek maar aangeploeter, niks erken nie, vir almal gesê ek’s okay en my “happy face” opgesit. Totdat ‘n kollega gisteroggend by die kantoor instap, een kyk in my rigting gee en sê: “I don’t bloody care what you say, you’re not okay!”. Dis toe wat ek besef dat ek so besig is om tough cookie te speel en alles te wil “handle” en “okay” en “cool” te wees, dat ek al die mense wat my wil en kan help, heeltemal wegstoot.

Ons is groepsdiere. Ons is eintlik daar om mekaar te help. Dis okay om te sê “ek kan nie” en “dit gaan nie goed met my nie”. Dit maak nie van mens ‘n swakkeling nie. Soms is daar te veel hooi op mens se vurk, soms laat jou juggling jou in die steek. So what. Ons is mense. Ons maak foute. Ons is soms nie tot alles in staat nie. Dis okay om menslik te wees.

Ek het verskriklike ondersteuning van vriende, familie en werkskollegas gehad. Dankie vir al die bloggers was ‘n gawe woordjie gehad het. Ek’s nou okay. Regtig…

Soms gebeur dinge net so dat daar antwoorde/paaie/oplossings is wat die lewe jou bied en soms is dit nie heeltemal wat jy wou gehad het nie, maar soms is dit maar net so dat jy niks daaraan kan doen nie.

Iets wat ek weer besef het: mens het eintlik net beheer oor twee dinge, jou keuses oor goed en jou reaksies tot gebeure in die lewe.Ek het ook besef dat dit help om kalm te bly al lyk dit of alles ‘n fokop is.

Verder – staan op, kyk op, stap aan. Daar’s altyd mense wat omgee.

Dankie.

Hou moed

Dit gaan nie goed met my op die oomblik nie. As gevolg daarvan gaan dit nie goed met my blog op die oomblik nie.

Ek blog waarskynlik weer binnekort. Hou moed (want myne raak min!).

Lag ‘n slag

Ek lag baie maklik. Ek lag nie altyd vir geskikte goed nie, maar ek lag nogsteeds. Party mense sal sê van die goed waaroor ek lag is “siek” of “weird” of net gewoon nie snaaks nie. Ek lag nogsteeds elke keer.

Ek altyd lag vir grappies met diere in. Vertel ‘n grap + sit ‘n dier in + gee vir die dier menslike eienskappe, soos praat = ek lag. My gunsteling tekenprent kunstenaar is Gary Larson met sy “The Far Side”. Sy koeie praat almal. Van al die diere is ‘n pratende koei vir my omtrent die snaakste.

Ek is mal oor Cyanide & Happiness, seker omdat dit so “af” is.

Ek kan nie ‘n grap vertel nie, want die grappe wat vir my snaaks genoeg is om oor te vertel laat my elke keer weer so lag dat ek nie by die punchline kan uitkom nie. Ek lag op ongepaste tye. Ek lag onbeheerslik saammet my sussie, oor wie weet wat, ‘n woord tussen die twee van ons is genoeg om ons ure besig te hou. Ek lag vir slim woorde en oulike idees. Ek lag vir double entendres. Ek dink gereeld die lewe is snaaks.

Is dit net ek of lag mense nie meer genoeg nie? Nie maklik genoeg nie, nie vinnig genoeg nie, nie hard genoeg nie. Nie genoeg genoeg nie.

Soek en jy sal vind

Die lys soekterme op my blog is omtrent dag na dag na dag dieselfde.

Dit verbaas my dat daar op die ganse web nie beter resultate vir die terme is as my blog nie. Toe toets ek maar die terme. My blog is die antwoord. Ek glo nog al die jare ek het al die antwoorde en as enige iemand iets wil weet moet hulle my vra, maar my ma het gesê ek moet ophou met my nonsens en my suster het mettertyd opgehou om my opgemaakte antwoorde te glo.

Siende dat ek iemand is wat daarvan hou om ander (reg te) help, wil ek net vandag ‘n paar dinge duidelik maak:

1. Hier is nie kaal vroue of vrouens op hierdie blog nie. Die Ysland post praat oor kaalvrouens, maar wys nooit kaalvrouens nie. Move on, of soek in Engels.

2. Hier is nie tieties, mooi tieties, kaal tieties of Afrikaanse tieties (?!) op hierdie blog nie. Weereens, die Ysland post praat oor tieties, maar wys nooit tieties nie. Move on, of soek in Engels. GLO MY, die resultate gaan beter wees.

3. Ek eet graag soetkoekies, maar het nog nooit ‘n resep vir soetkoekies geplaas nie. Hier’s een.

4. Ek het ingeskryf vir die Sarie Bruid van die Jaar kompetisie, maar nie gewen nie. Hulle het duidelik nie van my “look” gehou nie. Koop die Sarie Bruid tydskrif, vul die vormpie in, scan/faks/pos dit saammet die foto’s en skryf dit op jou maag.

5. Vir al die Sweede wat Ales Stenar soek: hoekom soek julle op ‘n Afrikaanse blog? Wikipedia. Dis die moeite werd om die endjie te stap, daar’s ‘n mooi see uitsig en die klippe is cool om te sien of Ales Stenar är et trevligt ställe at besöka.

6. Voorhuweliksekontrak/huwelikskontrak/buite gemeenskap van goed: ek belowe plegtig ek sal binnekort ‘n ordentlike post hieroor doen, want dis my werk.

7. As jy Ysland toe wil gaan, email my. Ek het baie navorsing gedoen voor ek gegaan het, so ek sal probeer help. Ek wonder dan ook, presies hoeveel Suid-Afrikaners beplan om Ysland toe te gaan? Ek vermoed ander tale noem ook die plek Ysland. Sover ek dit het is Ysland nie op meeste Suid-Afrikaners se “must see before we die” lysie nie…

8. Vir die ou wat “ek voel so aan my bas hier kom ‘n ding” gesoek het – ek kan nie help nie, maar ek voel dit ook.

9. As jy voel “tegnologie maak van my ‘n kluisenaar”, gaan uit, praat met regte mense daaroor, of leer hoe jou alarmstelsel of hek remote werk.

10. Matriekafskeid was vir my lank terug gewees. Moenie te veel worry oor die rok nie, die afterparty is dit waaroor almal later (nie) praat (nie).

Ek besef dat deur die terme weer te gebruik, ek die kanse dat die soekenjins weer my blog as antwoord gaan uitgooi, vergroot, maar nou ja, soms moet mens ander se belange voor jou eie sit.

Verslawing

Ek het ‘n ruk terug geblog oor hoe baie ek van lees hou en hoe sommige boeke my net totaal en al insluk. Hierdie naweek het ‘n boek bitter amper huismoles in die Netjane/Liefie huishouding veroorsaak. Ek het myself heeltemal vergryp aan “Fees van die ongenooides” van P.G. du Plessis. Ons was in Swede toe die televisiereeks uitgesaai is en het dit dus nooit gekyk nie. As jy nie tyd het om te lees nie en kos moet maak, wasgoed moet was en in die algemeen semi-sosiaal moet wees, moenie die boek begin nie. Jy gaan dit wil lees en klaarlees – glo my.

Ek was so verslaaf aan die boek dat ek Saterdagaand mooi in die teater gesit het terwyl ek Aspects of Love gekyk het en half dikbek was omdat ek my boek moes los. Ek het die kaartjies vir die vertoning gekoop! Een reël uit die stuk wat my vreeslik bybly is die volgende: “Life goes on, love goes free…” Ek wonder of ons almal minder issues in die lewe sou gehad het as ons dit net aldag besef het.

Terloops: Ek het aan die regterkant van my blog ‘n “widget” bygevoeg wat aandui watter boek ek tans lees. As enige iemand iets te sê het oor wat ek lees of enige aanbevelings het, los asseblief kommentaar, ek is altyd op soek na iets om te lees en lees nogal ‘n wye verskeidenheid van boeke.

Lekker week – dis nou veral lekker om in die bed te wees…

Die tyd vlieg

Ek is nou net minder as ‘n jaar terug in Suid-Afrika. Ek kan glad nie glo hoe vinnig die tyd verby gegaan het nie en my tydjie in Swede voel regtig vir my soos iets wat baie lank terug gebeur het. Deesdae dink ek al hoe meer aan Swede en verlang elke dag nog ‘n bietjie meer. Ek skat teen die tyd romantiseer ek seker al my hele ervaring, maar ek het tot gisteraand oor Swede gedroom. In my droom het vriende van Suid-Afrika kom kuier en ek en Liefie het ‘n nuwe woonstel gehad. My brein het vir my ‘n heel nuwe lewe in Swede geskep.

Ek weet nie wat ek so vreeslik mis nie, dit mag dalk net wees dat ek daarna hunker om net weer vir ‘n rukkie baas van my eie tyd te wees. Miskien is dit die gebrek aan verantwoordelikheid wat my aantrek, miskien is dit net ons koue winter wat my daaraan laat dink dat dit nou amper midsomer in Swede is en dat die son nie juis sak nie.

Ek wil net vir ‘n rukkie wegvlieg na die middernagson.

Goeie môre, baie dankie.

Ek het nie tyd vir ‘n lang post nie, maar hierdie is eintlik ‘n onderwerp wat ek nog deeglik wil bespreek. Vir nou wonder ek maar net die volgende: wat het van goeie maniere en “common decency” geword?

Sê mense nie meer totsiens voor hulle ‘n telefoon neerplak nie? Jok mense nou deesdae daagliks om hulle eie basse te red? Werk niemand meer hard en deeglik nie? Is dit okay om in die verkeer in te druk en vinger te wys en te kere te gaan? Hoekom doen ek wat ek sê ek gaan doen? Hoekom is dit reg om laat te wees of selfs nie op te daag nie? Van wanneer af vat almal kortpaaie in die lewe?

Dit piss my af. Ek’s vanoggend hoog bedonnerd, want die lewe “push” my…

Cheers!

Ek is vandag al vir 2 jaar lank ‘n blogger. Was nog altyd ‘n bogger (?) My eerste post is by iblog gemaak.

Dankie vir die lesers, vir die ander skrywers, vir die karakters in my lewe. Vir die wat oor my nonsens wil lees, vir die wat altyd ‘n kommentaartjie los. Ook ‘n dankie vir die wat net lees, maar nie kommentaar lewer nie.

My blog het as iets begin om my besig te hou in Swede en daar is dae wat ek dit haat om ‘n blogger te wees en wat ek sommer alles wil uitvee en net wil verdwyn. Ek het nie gedink blog vat so baie tyd nie. Ek het nie meer so baie tyd nie, maar die bloggers en die blogwêreld het onder my vel ingekruip en so deel van my geword dat ek nie sal kan ophou nie, al wil ek… Ek dink nie ek is ‘n besonderse “goeie” blogger nie en dis waarskynlik net hardkoppigheid wat my nou al twee jaar lank laat deurdruk.

So cheers. Drinks are on me!

P.S Nice to meet you!